Przeprowadzka!

Peter Wiselka — Mon, 31 Oct 2011 16:17:31 +0000

Mam zaszczyt poinformować, że bynajmniej nie zapgrejduje wordpressa do wordpressa pro po okazyjnej cenie 99 dolarów, niech Panowie Ryan Boren oraz Matt Mullenweg, będący CEO tegoż projektu pocałują mnie w głęboko w D***, a tymczasem zapraszam na WWW.PETERWISELKA.TUMBLR.COM !

My girlfriend becomes a backpacker. Hitchhiking Mallorca, August 2011.

Peter Wiselka — Tue, 18 Oct 2011 10:28:09 +0000

United Kingdom immigration

Peter Wiselka — Tue, 18 Oct 2011 10:11:27 +0000

Croatia. Doing nothing for a week. July 2011.

Peter Wiselka — Tue, 16 Aug 2011 13:48:04 +0000

Malta, kraj ludzi szczęśliwych.

Peter Wiselka — Mon, 16 May 2011 15:49:52 +0000

Choć jej powierzchnia jest o 12 km2 mniejsza od Krakowa, a liczba mieszkańców wynosi nieco ponad 400 tys. w roku 1800 oparła się francuzom, których w konsekwencji powstania wykopano z wyspy z Napoleonem na czele. Na przełomie wieków przez Maltę przewalały się różne ludy, osadnicy z Sycylii, Fenicjanie, Kartagińczycy, Arabowie, Normanowie, Francuzi aż wreszcie w efekcie Tańczącego Kongresu dostała się pod panowanie Brytyjskie, a ściślej – została jego kolonią. Myślę, że ten przynudnawy historyczny wstęp choć w pewnym stopniu zobrazuje kolorową historię Malty i pomoże wam zrozumieć dlatego naprawdę warto odwiedzić to miejsce. Niniejszy tekst ma bardziej charakter praktyczny niż teoretyczny, pragnę w skrócie przedstawić moje 4 dni spędzone na wyspach śródziemnomorskich, które zdecydowanie różnią się od czterech dni spędzonych przez przeciętnego „turystę z zachodu”.
Akapit pierwszy. Hołd Ryanairowi.

Wyjazd na Malte możliwy był wyłącznie dzięki tym irlandzkim liniom lotniczym. Wielu z was, nie do końca wtajemniczonych w tanie podróżowanie szeroko otwiera oczy, słysząc, że za kilka złotych naprawdę można przelecieć kawał Europy. Istnieje masa serwisów, zarówno Polskich, jak i zagranicznych, które znacznie ułatwiają wyszukiwanie tanich połączeń europejskich. Jednak nie o tym mowa. Ja kieruje się zasadą, że każdy kraj Europejski ( wyjątkami tutaj mogą być Islandia, niektóre wyspy portugalskie,duńskie i norweskie, Rosja – ze względu na cenę wizy, jak i Kazachstan – tak, Kazachstan w 12% jest europejski !) jest do osiągnięcia za 150 zł drogą lotniczą. Ceny sprawdzałem regularnie aż wreszcie udało mi się, z pomocą szczęścia trafić następujące połączenia:
- Kraków – Trapani (Sycylia), 4 euro
- Sycylia – Malta, 4 euro
-Malta – Kraków, 24 euro
Po kursie euro oscylującym wówczas koło 4 złotych, połączenia te wyszły mnie niespełna 140 zł. Płacone naturalnie kartą Mastercard Prepaid w celu uniknięcia dodatkowych opłat, oraz z odprawą online, podróżując z bagażem podręcznym do 10 kg o wymiarach 55x45x20.
Sprzęt który wziąłem ze sobą to plecak 35 litrów, karimata, śpiwór, namiot ( pozbawiony śledzi) za 30 zł z allegro, jednopowłokowy, bielizna, parę koszulek, spodenki, kosmetyczkę. Generalnie minimum do przeżycia. W Polsce wydałem dodatkowo 13 zł na jedzenie, zorganizowałem kilka kanapek na pierwszy dzień w Trapani, kilka wysokokalorycznych batonów, naleśniki z biedronki i tego typu smakołyki. Większość ciuchów na siebie, aparat przez ramię i w drogę na lotnisko.
Akapit drugi. Wcale nie sam.
Ludzie często dziwią się, że podróżuję samotnie. Prawda jest taka, że w podróży, tak naprawdę człowiek nie ma nawet czasu odpocząć od ludzi których poznaję na drodze. I to właśnie jest najpiękniejsze, fakt że stajemy się w pełni otwarci, zdani wyłącznie na siebie, decydujemy o kierunku w którym podążamy i sami narzucamy sobie tempo. Wyruszając gdziekolwiek samotnie, musimy być świadomi podejmowanych decyzji i wiążących się z nimi niebezpieczeństw. Umieć przełamywać bariery kulturalne i językowe. Bez znajomości języka angielskiego w zasadzie możemy zapomnieć o skrajnie budżetowym podróżowaniu.
Kraków, Balice – Trapani, Birgi.
W drodze na lotnisko zagadałem do 2 chłopaków, studentów politechniki gliwickiej, którzy jak się okazało lecą tym samym lotem do Trapani, aczkolwiek ich celem ostatecznym jest jedna z najpiękniejszych sycylijskich plaż – San Vito Lo Capo, położona w malowniczej okolicy północno zachodniej prowincji Trapani. Standardowo, próba upchania plecaka do koszyka, ważenie – 8,5 kg. Opróżnienie butelki po wodzie, żeby wypełnić ją później w toalecie po przejściu bramki kontrolnej. Szybka zrzutka na Soplicę i toaleta. Przed wejściem do samolotu spotykamy dziewczynę która sama wybiera się na Sycylię, jednak decyduje się dołączyć do naszego sympatycznego trio. I Bóg zapłać, o czym przekonała się w nocy.
Trapani, Birgi – pierwsza noc.
Średnio widziało mi się spanie na lotnisku, po nieprzespanej styczniowej nocy we Frankfurcie-Hahn, i powrocie z Maroka, z nocowaniem w Fezie, kiedy obudzony zostałem na czerwonym dywanie pełnym muzułmanów. Ochrona przyszła jednak z przyjemną wiadomością, że lotnisko jest zamykane w godzinach 00.00 do 4 nad ranem. Jako że odległość dzieląca nas od Trapani ( 13 km) była zbyt duża, zdecydowaliśmy się obozować pod namiotem, nieopodal lotniska. Jola miała gdzie spać, Soplica nigdy nie smakowała lepiej, a koło 1 w nocy oglądaliśmy piękny pokaz startów F-16.
Trapani.
Sycylia wbrew krążącym pogłoskom wcale nie wydała nam się niebezpieczna. Po pół godzinnym marszu w kierunku miasta złapaliśmy niezależnie stopa i spotkaliśmy się pod Stazione Centrale, w centrum Trapani. Miasto nie różniło się specjalnie od przeciętnego miasta Włoskiego. Podobna architektura, nadmorskie klimaty, port, Trapani zdecydowanie należy do miast w których można odpocząć. Niestety z naciskiem na bogatych turystów, przeciętny nocleg w najtańszym hostelu to 15 – 18 euro. Naszym celem było jednak Erice, położone na szczycie góry Eryks. O minimalistycznej powierzchni 47 km2 jest perełką wśród miast sycylijskich. Wjazd wyciągiem na wysokość 751 metrów kosztuje 6,5 euro w 2 strony. Prawda jest taka, że można tam wjechać za darmo, bo sprzedawca biletów pojawia się tylko po przyciśnięciu dzwonka i z grymasem sprzedaje bilet. Erice, naprawdę zachwycało, pełne było wież, muzeów, gdzie za wejście pobierana jest stała opłata w wysokości 2 euro za osobę. Największą zaletą miasteczka był jednak niebywały widok rozpościerający się na całe Trapani, morze śródziemne i pobliskie wyspy. Po zjeździe na dół udaliśmy się na przystanek, zlokalizowany tuż przy Dworcu kolejowym. Niestety miejska defilada zakłóciła ruch transportu miejskiego – mój autobus spóźnił się o 40 minut, z kolei pozostałej trójki – nie przyjechał wcale. Nigdy nie jeździcie ostatnimi autobusami, bo często mają tendencje nie przyjeżdżać. Bilet autobusowy Trapani – Lotnisko kosztuje 4,5 euro. Jeśli kierowca jakimś cudem zrozumie, że jesteście studentami – jedziecie za darmo. Ja niestety dowiedziałem się o tym tydzień później.
Akapit trzeci.Malta.
Lot Trapani – Malta trwa około 40 minut, miałem jednak okazję porozmawiać z chińczykiem który świetnie władał językiem angielskim, może tłumaczył to fakt, że studiuje w Dublinie. Mieliśmy razem przenocować na lotnisku na Malcie, jednak za 2 razem udało mi się złapać stopa. Wyjątkowo miłe małżeństwo wyrzuciło mnie pół kilometra od wejściem do Starej Valletty. Niestety nie dysponowałem mapą, i skręciłem w lewo, w kierunku morza, poszukując jakiegokolwiek parku w którym można rozbić namiot. Dodam, że była już godzina 23, a ja – wyjątkowo zmęczony. Nieopodal Valletty natrafiłem jednak na festiwal, piwo i wino lało się na ulicach litrami. Kościół pełnił funkcję pokoju, w którym setki ludzi oddawało się dyskusjom. Naprawdę magiczny widok, należący do tych które samoistnie rysują uśmiech na twarzy i sprawiają że człowiek czuje się szczęśliwy. Przez kolejne 2 godziny szedłem w kierunku jakiejkolwiek wsi gdzie znajdę park, niestety nieskutecznie. Ulice były zupełnie puste. Koło godziny 1 w nocy natknąłem się na chłopaka stojącego w drzwiach który po krótkiej rozmowie przez 40 kolejnych minut prowadził mnie do jakiegoś pola, które w jego mniemaniu miało być idealne na biwakowanie. I rzeczywiście było. Ludzie na Malcie są naprawdę cudowni. O poranku obudził mnie niesamowity skwar i duchota wewnątrz namiotu. Szybko udałem się do jakiegokolwiek marketu po napój i jedzenie. Odradzam marketów w dużych ośrodkach miejskich ( jeśli na Malcie można je tak nazwać ) Istnieje ich kilka, jednak ceny są nieźle zawyżone. Bułka – 2 zł, pączek – 4 zł, pepsi – niespełna 8 zł. W lokalnych, rodzinnych sklepikach ceny te potrafią być o 30% niższe. Idąc na przystanek zaprosił mnie do siebie starszy pan, mechanik służący przez znaczną część życia w angielskiej flocie. Aktualnie kultywuje tradycje rodzinne i prowadzi warsztat samochodowy. Po 20-sto minutowej rozmowie znalazłem przystanek – przejażdżka autobusem na Malcie jest koniecznością. Przystanki są charakterystyczne – pozbawione jakiegokolwiek rozkładu, po prostu przyjeżdżają, jak przyjeżdżają. Oczekując na autobus podszedł do mnie Filipińczyk, imigrant który pracuje aktualnie jako pielęgniarz. Zaprosił mnie do siebie i przez pół godziny grał koncert na gitarze klasycznej, jak się chwalił – za 3000 euro. Jak można tych ludzi nie lubić?
Autobusem dotarłem w 45 minut na drugi kraniec wyspy, skąd kursował regularnie 24 godziny na dobę prom na Gozo. Bilet w dwie strony kosztuje 4,65 euro i płatny jest dopiero w drodze powrotnej. Po 20 minutach dotarłem do kolejnej wyspy i w przeciągu 10-ciu minut złapałem stopa do Rabatu – stolicy wyspy. Kierowca, jak się okazało nie raz był w Polsce, a w kolejnym miesięcy wybierał się do Wrocławia na ślub przyjaciela. Wysadził mnie, tak jak prosiłem pod najtańszym marketem w drodze do mojego celu – Lazurowego Okna. W sklepie obłowiłem się wydając niespełna 6 euro, zapasy – jak się później okazało do końca wycieczki. Resztę drogi przejechałem z Mikiem, który sam się zatrzymał i zapytał, czy nie trzeba mnie podwieść. Jak się okazało, był instruktorem nurkowania, oferował mi lekcje za 35 euro połączone z nurkowaniem. Po przedstawieniu mu mojego budżetu bardzo szybko zmienił temat. Lazurowe Okno jest czymś co koniecznie trzeba zobaczyć będąc na wyspie. Szybka kąpiel w basenie zlokalizowanym tuż pod nim w turkusowej wodzie, 4 godziny opalania i najgłupszy pomysł – rozbijania namiotu w dolinie. Nocą zebrał się tak potężny huragan, że byłem przekonany że zamieni mój namiot za 30 zł w strzępy. Na szczęście miałem stopery więc udało mi się przespać kilka godzin. Jedząc śniadanie byłem niezmiernie zadowolony ze spotkania z Majkiem, który zostawił mi swoją laminowaną wizytówkę, bo gdyby nie to nie miałbym czym posmarować chleba pasztetem. Kolejny szybki stop do Rabatu, a z Rabatu 30-sto minutowy spacer do portu. Z tamtą za 5 euro dostać się można niewielką łódką na Comino, wysepką znaną z przepięknych niebieskich lagun, zamieszkałą na stałe jedynie przez 4-ry osoby. Udało mi się ją obejść dookoła, okąpać się w lagunie, a gdy niebo się zachmurzyło – złapać bezpośredni transport na Maltę. Tym samym udało mi się zobaczyć 3 wyspy za 10 euro, unikając opłaty za dojazd na Gozo. Resztę dnia spędziłem na poznawaniu stolicy, którą zdecydowanie zaliczam do jednej z najpiękniejszych stolic Europejskich. Piękne ogrody Barraki, Plac wielkich Mistrzów, wąskie uliczki z charakterystyczną balkonową zabudową. Wracając na lotnisko żałowałem, że tak niewiele czasu poświęciłem temu miejscu. Lot Malta – Kraków przebiegł bezproblemowo, lecąc nad Sycylią udało mi się zaobserwować dymiącą Etnę, której erupcja nastąpiła następnego dnia. Cały kolejny dzień przespałem, bo na lotnisku nie zmrużyłem oka a towarzyszyły mi świetne dziewczyny z Poznania.
Cały wyjazd przy kursie 1 euro – 3.9 zł wyniósł mnie 299,54 zł. Niecałe 4 dni i 4 wyspy.
Oto kosztorys wyjazdu:
Polska
3 zł – 2 bilety autobusowe w 2 strony
13 zł zakupy w Krakowie
3 zł woda na lotnisku
8 zł – zrzutka na soplice
Włochy
1,3 euro – zimne piwo w Trapani 0,66 ( do piwa z lodówki dopłacamy dodatkową kaucję – 0,20 eurocentów w tym upale warte było każdych pieniędzy )
0,6 euro – puszka Pepsi o,5
6,5 euro – wjazd i zjazd do Erice
4,5 euro autobus na lotnisko
Malta
0,48 euro – mini bagietka
0,5 euro – piwo Pils ( najniższa półka)
0,64 euro – lokalny napój Kiks 1,5 l o smaku gorzkiej pomarańczy – ohyda
0,6 euro – autobus do Sliemy
0 euro – prom na Gozo
5,71 euro – zakupy w lokalnym markecie w Rabacie
5 euro – łódka na Comino
0,58 euro – autobus do Valletty
0,5 euro – lód pomarańczowy
1 euro – kawałek pizzy
0,47 euro – bilet na lotnisko

Łączny budżet wyjazdy wyniósł niespełna 300 zł.

Malta, Gozo, Comino. May 2011.

Peter Wiselka — Sun, 15 May 2011 12:58:36 +0000

Italy,Sicily, Birgi, Trapani, Erice. May 2011.

Peter Wiselka — Sun, 15 May 2011 12:24:39 +0000

Estonia, Norway. April-May 2011

Peter Wiselka — Thu, 05 May 2011 19:03:21 +0000

Latvia, April 2011

Peter Wiselka — Thu, 05 May 2011 18:57:25 +0000

Lithuania, April 2011

Peter Wiselka — Thu, 05 May 2011 18:46:42 +0000